Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2013

Λαδανιά ή Λάβδανο



Κοινό όνομα Λαδανιά, κίστος,μειτζίνα, κουνούκλα, κουνουκλιά,λάδανος,αλαδανιά, αγκίσαρος για το είδος που φυτρώνει στην Κρήτη,ήμερο κιστάρι,ασκίστες.

Η λαδανιά είναι αρωματικό, φαρμακευτικό και μελισσοτροφικό φυτό που φύεται σε πολλά μέρη της Ελλάδας και κυρίως στην Κρήτη και στην Κύπρο.

Αλλά και σε άλλες περιοχές της ανατολικής Μεσογείου, όπου είναι κοινό φυτό, στην Κριμαία και στον Καυκάσο. 
Η λαδανιά, από βοτανική άποψη, ανήκει στην οικογένεια των Cistaceae και περιλαμβάνει 7 γένη και 160 περίπου είδη, φυτά των παραμεσογείων χωρών και της Αμερικής. Στην Ελλάδα, αυτοφυές είναι το γένος Cistus με 5 αυτοφυή είδη. Αυτά είναι τα Cistus creticus ή incanus (υποείδη- creticus και eriocephalus), Cistus parviflorus, Cistus monspeliensis,Cistus salviifolius και το σπάνιο Cistus laurifolius . 

Η φυσική του θέση είναι σε ξηρές, πετρώδεις θέσεις, σε φρύγανα και σε διάκενα δασών, όπου μπορεί να καλύπτει μεγάλες εκτάσεις που ονομάζονται κιστώνες. Ακόμη, ευδοκιμεί σε ξηρές ή και δροσερές ημιορεινές περιοχές, σε φτωχά ξηρικά και ασβεστώδη εδάφη και σχηματίζει αραιές ή πυκνές συστάδες. 

   Οι λαδανιές είναι φυτά αειθαλή, θαμνώδη πάνω από ένα μέτρο ύψος, με πολύκλαδο βλαστό και παχιά, ρυτιδώδη φύλλα. Τα φύλλα του και οι τρυφεροί βλαστοί του εκκρίνουν την κομμεορητίνη που λέγεται αλάδανος. Τα φύλλα τους είναι συνήθως κυματοειδή, απλά αδιαίρετα, αντίθετα η κατ' εναλλαγή με παράφυλλα, απλές τρίχες αστεροειδείς ή σε δέσμες. Αυτά παρουσιάζουν διαφορετικής μορφής φύλλα ανάλογα με την εποχή (εποχιακός διμορφισμός). Μεγαλύτερη επιφάνεια φύλλων το χειμώνα-άνοιξη και μικρότερη το καλοκαίρι και το φθινόπωρο όπου υποτριπλασιάζεται (από 6 σε 2 mm2). Ωστόσο, κατά την ξηρή περίοδο έχουμε απόρριψη των φύλλων από τα φυτά που φθάνει ακόμη και το 100%. H αναβλάστηση των φυτών παρατηρείται ένα μήνα μετά τις πρώτες φθινοπωρινές βροχές. To άνθος είναι εφήμερο και φαίνεται ότι το μπουμπούκι διεγείρεται από το πρωινό φως. Τα πέταλα ανοίγουν και στη συνέχεια μέχρι το επόμενο πρωί τα σέπαλα κλείνουν απορρίπτοντας τα πέταλα και σχηματίζεται μια 5-χωρη κάψα που περιέχει 80-130 σπέρματα. Τα άνθη έχουν 5 πέταλα ροδίνου ερυθρού χρώματος και 5 σέπαλα, πολλούς στήμονες με κίτρινα στίγματα πλούσια σε γύρη.

  •   Όλα τα είδη της λαδανιάς (Cistus) χαρακτηρίζονται ως πυρόφυτα, λόγω της ιδιότητας τους να διεγείρεται το φύτρωμα των σπερμάτων τους και να αναβλαστάνουν αμέσως μετά την πυρκαγιά. To φαινόμενο αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα σπέρματα τους καλύπτονται από μια αδιάβροχη μεμβράνη η οποία με την έκθεση τους σε υψηλές θερμοκρασίες της πυρκαγιάς, διαρρηγνύεται επιτρέποντας την απορρόφηση νερού και το φύτρωμα του σπόρου. Χωρίς τη φωτιά η καταστροφή της πιο πάνω μεμβράνης γίνεται με βραδύ ρυθμό με την επίδραση των μικροοργανισμών του εδάφους.


  •   Στο υποείδος της λαδανιάς creticus, όλα τα μέρη του φυτού καλύπτονται από μονήρεις ή αστεροειδείς αδενώδεις τρίχες που παράγουν την κομμεορητίνη που στην Κρήτη λέγεται ‘'αλάδανος’', ή ‘’Λάβδανο’’ (δεν πρέπει να συγχέεται με το ‘’Λαύδανο’’ που είναι φαρμακευτική ουσία που περιέχει συστατικά του οπίου), που αντιστοιχεί στο 'Λήδανο’’ του Ηροδότου, ή το ‘’Λάδανον ή Λήδον’' του Διοσκουρίδη. Το αλάδανο έχει χρώμα σκούρο καφετί, είναι αρωματικό και με πικρή γεύση και χρησιμοποιείται εκτός των άλλων για την παραγωγή αιθέριου ελαίου με διαπεραστικό άρωμα. Αυτή η αρωματική ρητίνη (gummi ladanum), με έντονες φαρμακευτικές ιδιότητες, χρησιμοποιείται από αρχαιοτάτων χρόνων, ενάντια στους λοιμούς της χολέρας, ως αρωματική ουσία για θυμιάσεις, αλλά και στην ταρίχευση των νεκρών. H μεγαλύτερη πυκνότητα των αδενωδών τριχών στο φυτό παρουσιάζεται κατά μήκος των νεύρων της κάτω επιφανείας των φύλλων καθώς και στα στελέχη. H παραγωγή της ρητίνης στην διάρκεια της ημέρας αυξάνει με την αύξηση της θερμοκρασίας. H ρητίνη που εκρέει από τις αδενώδεις τρίχες, καλύπτει την εξωτερική επιφάνεια της τρίχας, τη βάση της και την επιφάνεια του οργάνου στο οποίο φύεται. ΄Ετσι, όσο μεγαλύτερη είναι η ηλικία του οργάνου (φύλλα, στελέχη κ.λ.π) τόσο και μεγαλύτερη είναι η ποσότητα της ρητίνης που έχει αποτεθεί πάνω του. H επικάλυψη των φύλλων από την ρητίνη φαίνεται ότι ελαττώνει την εξατμισοδιαπνοή, μειώνει την θερμοκρασία του φύλλου, λόγω της εξάτμισης του αιθερίου ελαίου που περιέχει, αλλά και προστατεύει από τις υπεριώδεις ακτίνες. To ποσό της ρητίνης το οποίο παράγεται στα φύλλα εκτός από την εποχιακή του διακύμανση ποικίλει και από περιοχή σε περιοχή, λόγω περιβαλλοντικών ή και γενετικών παραγόντων, και κυμαίνεται από 1.5-15% ξηρού βάρους φύλλων. Στο υποείδος eriocephalus το αντίστοιχο ποσοστό είναι πάντα μικρότερο του 1% και το ποσοστό των αδενωδών τριχών πάνω στην επιφάνεια των φυτών είναι πολύ μικρότερο από ότι στο υποείδος creticus. 


  • H εκμετάλλευση της κομμεορητίνης (αλάδανου) του Cistus creticus αποτελεί σημαντική και παλαιότερα κύρια πηγή εισοδήματος για τους κατοίκους της κοινότητας Σισσών Μυλοποτάμου Ρεθύμνης, οι οποίοι ασχολούνται και σήμερα με την συλλογή της.


  • To Cistus creticus είναι ο ‘’κίσθος ‘’ του Θεοφράστου. O Θεόφραστος διέκρινε δύο είδη ‘’ κίσθου ‘’, το αρσενικό και το θηλυκό. To άρσενικό το περιγράφει ως ‘’'μείζον και σκληρώτερον και λιπαρώτερον και το άνθος επιπορφυρίζον, άμφω δε τα γένη όμοια τοις αγρίοις ρόδοις, πλην ελλάτω και άοσμα’’. Ετσι, λοιπόν η σημερινή αγγλική ονομασία ‘’Rock rose’’ για τα φυτά αυτά ίσως να έχει προέλθει από την παρατήρηση του Θεοφράστου, από την περιγραφή του οποίου συμπεραίνουμε ότι το ‘’αρσενικό γένος’’ αντιστοιχεί στο Cistus creticus και το ‘’θηλυκό’’ στο Cistus salviifolius. To πρώτο απαντάται στη Κρήτη με δύο υποείδη: α). Cistus cretlcus ssp. creticus και β), Cistus creticus ssp. eriocephalus. To πρώτο το είδος, η ‘’Κρίθινη’’, όπως τοπικά λέγεται, έχει ροζ-μοβ άνθη, ενώ η ‘’Σίτινη’’ έχει κίτρινα άνθη, από την οποία συλλέγεται η κομμεορητίνη με μηχανικά μέσα. 


Περιγραφή φυτού Φρύγανο αειθαλές ύψους 30-100 εκ. Βλαστός διακλαδισμένος, τριχωτός. Φύλλα αντίθετα. μικρά, χνουδωτά, πολύ πυκνά, ωοειδή, με εμφανή νεύρα, αρωματικά.
Άνθη μεγάλα με 5 πέταλα μήκους 4-6 εκ. χρώματος ρόδινου, ρυτιδωμένα. Βγαίνουν στις κορυφές των βλαστών κατά κύματα ή μεμονωμένα. 
Οι στήμονες είναι πολυάριθμοι, σε σπονδύλους γύρω από το στίγμα. Στήμονες και στίγμα έχουν χρώμα κίτρινοπορτοκαλί. Είναι από τα ωραιότερα λουλούδια της ανοίξεως.
Αυτοφύεται σε άγονες και πετρώδεις περιοχές και σε θαμνότοπους. σε ηλιόλουστες θέσεις σε όλη τη χώρα. Τα φυτά εκκρίνουν τις θερμές ώρες του καλοκαιριού από τους βλαστούς και τα φύλλα μια ουσία το λάδανο που παλαιότερα το χρησιμοποιούσαν ως φάρμακο.

Το λάδανο συλλέγουν και οι μέλισσες ως πρόπολη.
Η Λαδανιά ανθίζει Απρίλιο-Ιούνιο.
Παρέχει εκτός από την πρόπολη που αναφέραμε, νέκταρ και γύρη χρώματος πορτοκαλί, απαραίτητη τους μήνες αυτούς που το μελίσσι βρίσκεται στην ανάπτυξη.Δίνει άφθονη και καλής ποιότητας γύρη. Τα φορτία γύρης που συλλέγει και μεταφέρει η μέλισσα στην κυψέλη της είναι αρκετά μεγάλα. Τυχεροί όσοι έχουν τέτοια λουλούδια κοντά στα μελισσοκομία τους αυτόν τον καιρό.Είναι φυτό με μεγάλη μελισσοκομική αξία.Όταν το πιάνεις με το χέρι σου καταλαβαίνεις γιατί παίρνουν οι μέλισσες από εκεί ρυτίνες για πρόπολη.Νιώθεις σαν να κολλά το χέρι σου πάνω στο φυτό. ... 

Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2013

Αγριομολόχα



Ανήκει στην οικογένεια των Μαλαχιδών (Malvaceae) ή Μαλβιδών και άλλες ονομασίες είναι Αγριομολόχα, Μουλούχα, Αμπελόχα. Άλλα είδη της είναι η αρωματική (M. moschata), η στρογγυλόφιλος (M. rotundifolia), η κρητική (M. cretica), η μικροφυής (M. parviflora), όπως επίσης η νερομολόχα (Althaea officinalis) και η δενρομολόχα (Lavatera arborea).
Η Μολόχα είναι γνωστή και αγαπητή από το 700 π.Χ. Ο Πυθαγόρας και ο Πλάτωνας την επαίνεσαν. Οι Ρωμαίοι την θεωρούσαν λιχουδιά στα τραπέζια τους. Ο Κικέρων και ο Οράτιος αναφέρουν τις ανακουφιστικές της ιδιότητες. Ο Πλίνιος μάλιστα έλεγε ότι αν τρώμε μια χούφτα μολόχα τη μέρα δεν θα μας βρει καμία αρρώστια. Ο Καρλομάγνος είχε διατάξει να καλλιεργείται Μολόχα σ’ όλους τους αυτοκρατορικούς κήπους. Οι φτωχοί Φελάχοι, που τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας ζουν με χόρτα, φτιάχνουν ένα νόστιμο φαγητό από Μολόχες (βράζουν τις ρίζες και τις τηγανίζουν μαζί με κρεμμύδια). Το 16ο αιώνα θεωρούσαν ότι θεραπεύει τα πάντα, εξαιτίας της ήπιας καθαρτικής δράσης της, που πιστευόταν ότι απαλλάσσει το σώμα από τις αρρώστιες.
Στην Ελλάδα είναι πολύ γνωστή γιατί φυτρώνει παντού. Από τα καλλιεργημένα χωράφια μέχρι τα χαλάσματα και από τους κήπους μέχρι του δρόμους και τα πετρώδη εδάφη. Είναι διετής ή πολυετής αυτοφυής πόα, πολύκλαδο, τριχωτό, ύψους 0,30εκ. – 1μ. Ανθίζει από την Άνοιξη ως το Φθινόπωρο. Έχει πολύκλαδους κυλινδρικούς βλαστούς και φύλλα παλαμοειδή, λοβώδη. Τα άνθη είναι μεγάλα, ροδοϊώδη με πέντε πέταλα, δισχιδή στην κορυφή και κάλυκα πεντάλοβο. Έχουν επίσης ένα υποκαλύκιο με τρία φυλλίδια.
Ο καρπός της είναι μεριστόκαρπος που το λένε “ψωμάκι”, επειδή μοιάζει με σπιτίσιο ψωμί. Παλιότερα τα παιδιά τον μάζευαν και τον έτρωγαν. Με τα φύλλα του ακόμα δίπλωναν ντολμάδες ή τα έβραζαν για γιατρικό.
Από τη μολόχα χρησιμοποιούνται τα φύλλα και τα άνθη και ακόμη οι ρίζες. Είναι μαλακτικά, αποχρεμπτικά, όπως και της δενδρομολόχας (Άλθαία)
Είναι γνωστή για τις καταπραϋντικες ιδιότητές της στον πονόλαιμο. Μια γλυκιά πάστα από ρίζες Μολόχας είναι μαλακτική για τον πονεμένο λαιμό, το βήχα και τη βραχνάδα. Στη φαρμακευτική χρησιμοποιείται ως μαλακτικό κι αποχρεμπτικό. Χρησιμοποιείται ακόμα σε περιπτώσεις βρογχικών, βήχα, λαρυγγίτιδας, εντερικών, κολικών, γαστρίτιδας, κυστίτιδας, διάρροιας, ενώ θεωρείται ότι θεραπεύει την επιληψία(μη έγκυρη πηγή).
Χρήση τής μολόχας γίνεται ως εξής:
Τσάι (1 γρ στα 100 νερό).
Αφέψημα 15 – 30:1000. Το αφέψημα χρησιμοποιείται για πλύσεις, εντριβές, ως λοσιόν.
Με βρασμένα φύλλα γίνονται καταπλάσματα.
Με τα άνθη της μολόχας γίνεται τσάι (10 γρ. στα 1000) κατά του βήχα.
Αφέψημα ρίζας (60 γρ. στο λίτρο νερό), που παίρνεται με αρκετά φλιτζάνια την ημέρα ευνοεί τις αποχρέμψεις και καταπραΰνει τις φλογώσεις του αναπνευστικού συστήματος.

Βιολογικό Κτήμα Ζαβού

Βιολογικό Κτήμα Ζαβού
Η συσκευασία των προιόντων μας

Βιολογικό Κτήμα Ζαβού (Organic Farm - Herbs,George Zavos)

Από το 1999 ξεκινήσαμε και παράγουμε αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά στον τόπο μας. Είμαστε μια οικογενειακής μορφής επιχείρηση. Όλα τα φυτά μας καλλιεργούνται σύμφωνα με τις αρχές της βιολογικής γεωργίας.

Τα προϊόντα που παράγουμε είναι:


Τσάι του βουνού, ρίγανη, λεβάντα, μελισσόχορτο, φασκόμηλο, χαμομήλι,και αυτοφυή αγριομέντα, δάφνη, βάλσαμο, θυμάρι, δυόσμο, τσουκνίδα και τίλιο


ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ 834/2007 ΜΕ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΗΩ

Γεώργιος Ζαβός (George Zavos)

Ομβριακή, Δομοκού (Omvriaki,Domokoy)

Ν.Φθιώτιδας (N.Fthiotidas)
T.K 35010

Ελλάδα , Greece.

Στέλνουμε τα προϊόντα μας στην πόρτα σας
σε όλη την χώρα ταχυδρομικά με αντικαταβολή.
Από τώρα και σε ιδιώτες με curier
για παραγγελίες, τηλεφωνικά ή με mail

επικοινωνία

2232031453

6974810122

Email zavosg.bio@gmail.com