Ελληνικά βότανα, μοναδικά φάρμακα!

Η χρήση των βοτάνων ως φαρμάκων έχει τις ρίζες της στο βαθύ παρελθόν και ξεκινά μαζί με την εμφάνιση του ανθρώπου στη Γη. Πρόκειται μάλιστα για μια πρακτική που συνεχίστηκε μέχρι πολύ πρόσφατα, όταν η φαρμακοβιομηχανία άρχισε να παρασκευάζει χημικά φάρμακα για να αντικαταστήσει τη βαλεριάνα, την μπελαντόνα, τη μαντζουράνα και πολλά άλλα βότανα, που όμως τα τελευταία χρόνια αρχίζουν να ξανακερδίζουν το ενδιαφέρον, όχι μόνο των απλών ανθρώπων, αλλά και των επιστημόνων, που αναζητούν τις θεραπευτικές τους δυνάμεις που είχαν επισημάνει τόσο οι αρχαίοι Έλληνες όσο και πολλοί γιατροί αργότερα. Σήμερα, περίπου το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού χρησιμοποιεί αποκλειστικά φαρμακευτικά φυτά, ενώ περίπου το 50% των φαρμάκων έχουν ως βάση κάποια φυσική ουσια.

Αρνικα

Βοτανικό όνομα: Αρνακίςηορεινή (arnica montana) ανήκει στην οικογένεια των σύνθετων (asteraceae). Κατάγεται από την  Ευρώπη και ευδοκιμεί σε βουνά και χερσότοπους, σε ξερικά λιβάδια στα δάση και ως καλλιεργούμενο. Φτάνει σε ύψος  μέχρι 6 εκ., έχει τριχωτούς βλαστούς, σχηματίζει άμισχη ροζέτα από φύλλα σε σχήμα δόρατος και κίτρινα άνθη. Ανθίζει από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο.

Η άρνικα χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες ως αποτελεσματικό επουλωτικό μέσο. θεωρούταν τονωτικό για το κυκλοφοριακό και πολύτιμο μέσο για τη θεραπεία της στηθάγχης (ακόμα και ο γερμανός ποιητής Γκαίτε έπινε στα γηρατειά του τσάι άρνικας για να καταπραΰνει τη στηθάγχη του), θεωρούταν επίσης και διουρητική όπως και ευεργετική σε περίπτωση τυμπανισμού, χρησιμοποιούταν δε και ως ανθελμινθικό (κατά των σκουληκιών) καθώς και για τη θεραπεία δαγκωμάτων ζώων.

Χρησιμοποιούμενα μέρη του φυτού: Γίνεται χρήση μόνο των ανθών, π.χ. ως τσάι ή βάμμα.

Ιδιότητες: Η άρνικα έχει αντισηπτικές, αντιρρευματικές και αντιαρθριτικές ιδιότητες. Οι αξιοσημείωτες θεραπευτικές επιτυχίες της άρνικας οφείλονται στα ποικίλα συστατικά της. Τα αιθέρια έλαια ενεργούν π.χ. απολυμαντικά, αναστέλλουν τις μολύνσεις και βοηθούν μάλιστα στην επούλωση των πληγών, τα δε φλαβονοειδή ενεργούν μαζί με άλλα συστατικά ευεργετικά στο κυκλοφορικό σύστημα.

Χρήση: Η αντισηπτική αλοιφή άρνικας ή τα ομοιοπαθητικά παρασκευάσματα άρνικας χρησιμοποιούνται στη θεραπεία θλάσεων, στραμπουληγμάτων, μυϊκών πόνων. Βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος και επιταχύνουν τη θεραπεία. Οι πληγές που επουλώνονται δύσκολα, θεραπεύονται συχνά με χρήση άρνικας. Οι γαργάρες με άρνικα καταπραΰνουν τη στοματίτιδα και τη φαρυγγίτιδα. Λόγω της όχι ασήμαντης περιεκτικότητας οε δηλητήριο η άρνικα χρησιμοποιείται σήμερα μόνο εξωτερικά.

Αρτεμισία (Αψιθιά) - Ένα θεραπευτικό αρωματικό φυτό

• 
• 
• 

Βιότοπος – περιγραφή

Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι Artemisia vulgaris και ανήκει στην οικογένεια των Συνθέτων.
Είναι φυτό της ίδιας οικογενείας και του ίδιου γένους με την αψιθιά. Είναι ένα ευρέως διαδεδομένο, αυτοφυές, αρωματικό πολυετές φυτό, γνωστό και με τα ονόματα αψιδιά, πισιδιά, μελετίνη κ.α.
Βρίσκεται σε ορεινούς τόπους (σε ύψος 2200-3200) ιδιαίτερα στην Ήπειρο και Θεσσαλία.
Τα φύλλα του είναι βαθυπράσινα, στενά και λογχοειδή. Πάνω από 8 εκατοστά στο μήκος τους και άσπρα από το κάτω μέρος τους. Το στέλεχος με φαιόχροες και κοκκινωπές ραβδώσεις, διακλαδίζεται πολύ.

Τα άνθη του φυτού με διάμετρο 5 χιλιοστά βγαίνουν αργά το καλοκαίρι σε κυλινδρικές μακριές κεφαλές, τοποθετημένα σε ταξιανθίες (στάχυα) πολύ διακλαδωμένα. Το φυτό φτάνει σε ύψος το 1,5 μέτρο.

Συστατικά-χαρακτήρας

Το βότανο περιέχει αιθέρια έλαια (κινεόλη και θουγιόνη), πικρές ουσίες, τανίνη, ρητίνη, ινουλίνη, γλουκονικές ουσίες (αψινθίν, ανασιντίν), βιταμίνες Α, Β1, Β2, C κ.α.
Έχει γεύση πικρή και αρωματική.